2025 – Fotografia przyrodnicza Aleksandra Chmiela

Bobrowy Księżyc widziany z tego samego miejsca po zachodzie Słońca i po jego wschodzie.

Ostatnie październikowe grzyby w tym roku. Tylko dlaczego borowiki na naszej działce dostały taką fakturę? Czy to sprawka przymrozków?

Nasza domowa przyjaciółka – samica pająka nasosznika trzęsia (Pholcus phalangioides); jeszcze z jajami … i już z dziećmi:

Moje lato w tym roku zdominowały sarny:

Z tą młodą kozą znamy się już od ubieglego roku. Zdjęcie z kuchennego okna.

Nocuje w świeczynie ok. 50 m. od naszego siedliska. Czasem powraca też na drugie śniadanie.

Mamusia mnie zna; dziecko dopiero poznaje.

Dominator; największy przystojniak w Zwierzyńcu (nazwa naszej wsi)

Spotkanie we mgle, przed wschodem słońca 2015.06.18; 4:05. My się przecież znamy.

A potem spokojnie odszedł w białą dal.

Następnego dnia o świcie klolejne spotkanie z dominatorem. Chyba mnie polubił.

I kolejny świt, a na wschód Słońca (i na mnie) około 100 metrów od naszego siedliska czekał młodszy koziołek (roczniak z porożem widłaka).

Młody lubi się czasem schować; tu w zagonie owsa.

Nie; on chętnie też pozuje w owsie (ten sam).

A pobudkę zrobił mi oczywiście Księżyc. Zdjęcie wykonane zaraz po wyjściu z domu na kilka minut przed spotkaniem z tym drugim zaprzyjaźnionym kozłem.

Dominator czeka na mnie rano w różnych miejscach wokół domu niemal każdego dnia. Tyle tylko, że ja nie zawsze wiem gdzie. Chyba będę musiał zostawiać na noc otwartą bramę; może przyjdzie na podwórko.

Sałata kompasowa (Lactuca serriola); prababka naszych sałat jadlnych.

Impresja ze zwierzynieckimi zającami. Że brak ostrości? Otóż nie ma nakazu, żeby każde zdjęcia było ostre. Tu dużo ważniejsza jest malarskość obrazu.

Samica darownika przedziwnego (Pisaura mirabilis) przed upałem skryła się z kokonem w nieco zwiniętym liściu krzaczka młodej olchy nad wysychającym bajorkiem. Upał i brak deszczu sprawiają, obok oprysków, że pajaków i owadów jest jak „na lekarstwo”.